10 rzeczy, których nie wiecie o e-mailu

Jeżeli nie jesteście pewni jak zapisać znak @ w alfabecie Morse'a lub zastanawiacie się skąd łatwiej wysłać maila - z Polski czy z orbity okołoziemskiej, to zapraszamy do lektury.

Poczta elektroniczna to jeden ze starszych internetowych wynalazków. W tym roku obchodzi swoje 40-te urodziny. Wiele razy wieszczono jej śmierć. Miała zostać wyparta przez chat, smsy, mikroblogi i wiadomości w serwisach społecznościowych. Wciąż jednak wiele wskazuje na to, że pogłoski o śmierci e-maila są mocno przesadzone.

Serwis Mashable zebrał kilka mniej znanych faktów dotyczących poczty e-mail, o których mogliście nie wiedzieć. My dorzuciliśmy coś od siebie i w ten sposób powstała poniższa lista.

Kiedy wysłano pierwszego e-maila?

Według Wikipedii, autorem pierwszej wiadomości wysłanej za pośrednictwem poczty elektronicznej jest Ray Tomlinson. W 1971 r. brał udział w pracach nad Arpanetem - siecią, która stanowi podwaliny dzisiejszego internetu. Opracowanie systemu przesyłania wiadomości pomiędzy dwoma połączonymi komputerami nie było głównym zadaniem Tomlinsona. Prototyp poczty e-mail powstał niejako przy okazji.

Jaka była treść pierwszego e-maila? Jak podaje Mashable, Tomlinson nie pamięta dokładnie co napisał, ale najprawdopodobniej było to coś w stylu "testing 123″ lub "QWERTYUIOP". To mały krok dla rozwoju literatury, ale wielki krok dla ludzkości.

Kiedy wysłano pierwszy spam?

Siedem lat po pierwszym e-mailu. 1 maja 1978 roku Einar Stefferud korzystając z sieci Arpanet wysłał ok. 1000 niechcianych wiadomości. Pierwszy spam różnił się nieco od tego, który otrzymujemy dziś. Zamiast reklam cudownych pastylek czy „oryginalnych" zegarków Rolex w przystępnych cenach, adresaci otrzymali... zaproszenie na urodziny Einara.

Dwa dni później wysłano pierwszy spam o charakterze reklamowym. Nadawcą był Gary Thuerk. Wiadomość również zawierała zaproszenie, ale tym razem chodziło o prezentację nowych produktów firmy Digital Equipment Corp., produkującej komputery.

Co oznacza słowo spam?

Foto: timag via FLickr.com, CC license

To akurat wie każdy użytkownik poczty elektronicznej. Niewiele osób wie skąd wzięła się ta nazwa. Spam to nic innego jak... mielonka wieprzowa, produkowana od lat 30. XX wieku przez firmę Hormel Foods. Nazwa powstała po skróceniu angielskich słów „Spiced Ham" lub „Shoulder Pork and Ham", których używano na początku produkcji.

Słowo „spam" swoją karierę zawdzięcza wczesnym użytkownikom internetu oraz grupie Monty Pythona:

Nazwa puszkowanej mielonki została przyjęta przez internautów, którzy nieco inaczej rozwijali skrót „spam". Wśród wielu rozwinięć znalazły się: stupid person advertisement, stupid pointless annoying messages oraz sending particulary annoying message. 

Jak podaje Wikipedia, jako pierwsi używali tego określenia gracze tekstowych gier typu MUD. Spamem były komunikaty wysyłane złośliwie do innych graczy, które miały blokować serwery.

Jakie jest najpopularniejsze hasło do skrzynki e-mail?

Kiedyś dostępu do prywatnych wiadomości najczęściej bronił ciąg cyfr „12345". Według Mashable internauci wzięli sobie do serca rady speców od bezpieczeństwa i obecnie najczęściej używają hasła „123456". Inne, równie często używane hasła wymienia portal Onet.pl. Wśród nich znajdziemy równie trudne do złamania „abc123", „kocham_cie", czy „haslo".

Skąd wziął się znak @?

Odpowiedź zna niezawodna Wikipedia:  „znak pochodzi z łacińskiej ligatury zastępującej w średniowiecznych i renesansowych rękopisach handlowych słowo "ad" (do, przy) i oznaczające m.in. odbiorcę przesyłki (adres)".

Nową rolę w czasach współczesnych „małpa" odegrała dzięki Rayowi Tomlinsonowi (to ten od pierwszego wysłanego e-maila). Tomlinson szukał znaku na klawiaturze, który jeszcze nie był wykorzystywany do tworzenia nazw użytkowników ani komputerów. W ten sposób trafił na @ i tak już zostało.

Jak zapisać znak @ w alfabecie Morse'a?

O tak:

· _ _ · _ ·

Jak nazywa się „małpę" w innych językach?

Najbardziej oczywiste odczytanie znaku @ znajdziemy w języku angielskim, gdzie „małpę" czytamy jako "at", co oznacza "przy", "w", "na". Jest to oczywiste dlatego, że adres jan.kowalski@nazwa-serwera.pl oznacza użytkownik jan.kowalski na serwerze nazwa-serwera.pl.

Ciekawiej robi się, gdy przyjrzymy się innym językom. W indonezyjskim @ jest nazywane „ślimaczym a" lub „żółwim a". Węgrzy mają „struclę" lub „rogalik", Szwedzi „kocią stopę", a Rosjanie „pieska". Więcej ciekawych tłumaczeń znajdziecie w Wikipedii, w artykule poświęconym znakowi @.

Kiedy wysłano pierwszy e-mail z kosmosu?

Foto: Ballistik Coffe Boy via Flickr.com, CC license

20 lat temu. 2 sierpnia 1991 r. rozpoczęła się misja wahadłowca Atlantis o oznaczeniu kodowym STS-43. Atlantis wyniósł na orbitę pięcioro astronautów oraz komputer Macintosh Portable, z którego wysłano wiadomość:

"Hello Earth! Greetings from the STS-43 Crew. This is the first AppleLink from space. Having a GREAT time, wish you were here... send cryo and RCS! Hasta la vista, baby... we'll be back!"

I wrócili. Po ośmiu dniach, 21 godzinach, 21 minutach i 25 sekundach.

Kiedy wysłano pierwszy e-mail z Polski?

To zabawne, ale później niż z kosmosu. Podczas gdy członkowie załogi wahadłowca Atlantis zdążyli wysłać e-maila i wrócić z powrotem na ziemię, naukowcy z Uniwersytetu Warszawskiego dopiero próbowali połączyć się z Kopenhagą. Udało się to 17 sierpnia 1991 roku.

Kto pierwszy zaoferował darmowe konta e-mail w Polsce?

Nieistniejąca dziś firma Polbox wprowadziła tę usługę w 1996 r. Internauci mieli do dyspozycji adres w domenie @polbox.com i @free.polbox.pl oraz skrzynkę pocztową o zawrotnej pojemności... 1 MB. Co więcej, wiadomości były usuwane z serwera po dwóch tygodniach.

Rok później Polbox umożliwił bezpłatne zakładanie stron www na swoim serwerze. Pierwsi webmasterzy musieli liczyć się z wieloma ograniczeniami. Strony nie mogły mieć charakteru komercyjnego ani łamać norm prawnych i obyczajowych, a każdy użytkownik miał do dyspozycji 2 MB miejsca na serwerze.

Źródła: Mashable, Wikipedia, Onet.pl, Wydarzenia w polskim internecie - kalendarium

Foto: Ed Tech Diva via Flickr.com, CC license